ویتامین B7 (بیوتین)

ویتامین B7 (بیوتین)، که با نام ویتامین H نیز شناخته می‌شود، یکی از ویتامین‌های گروه B و محلول در آب است. بیوتین نقشی حیاتی در متابولیسم ایفا می‌کند و به‌عنوان یک کوآنزیم ضروری برای چندین واکنش آنزیمی ...

ویتامین B7 (بیوتین)، که با نام ویتامین H نیز شناخته می‌شود، یکی از ویتامین‌های گروه B و محلول در آب است. بیوتین نقشی حیاتی در متابولیسم ایفا می‌کند و به‌عنوان یک کوآنزیم ضروری برای چندین واکنش آنزیمی کربوکسیلاسیون (افزودن گروه CO2) در بدن عمل می‌کند. این واکنش‌ها برای تجزیه و استفاده از کربوهیدرات‌ها، چربی‌ها و پروتئین‌ها حیاتی هستند و به تولید انرژی در سطح سلولی کمک می‌کنند. آنزیم‌های کلیدی که به بیوتین وابسته هستند شامل پیرووات کربوکسیلاز (برای تولید گلوکز و چرخه کربس)، استیل-CoA کربوکسیلاز (مرحله کلیدی در سنتز اسیدهای چرب) و پروپیونیل-CoA کربوکسیلاز (در متابولیسم برخی اسیدهای آمینه و چربی‌ها) می‌باشند. اهمیت بیوتین فراتر از متابولیسم صرف است و در سلامت اجزای مختلف بدن نیز نقش دارد. این ویتامین به حفظ سلامت پوست، مو و ناخن‌ها کمک می‌کند و اغلب به عنوان “ویتامین زیبایی” شناخته می‌شود، هرچند که اثربخشی مکمل‌های آن در افراد سالم (بدون کمبود) هنوز موضوع بحث علمی است. همچنین، بیوتین در عملکرد صحیح سیستم عصبی نقش دارد و برخی تحقیقات اولیه نشان‌دهنده پتانسیل آن در کمک به تنظیم قند خون در افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ هستند. منابع غذایی غنی از بیوتین شامل زرده تخم مرغ، جگر، مغزها، حبوبات و برخی سبزیجات مانند قارچ و موز می‌باشند. لازم به ذکر است که کمبود بیوتین در شرایط عادی نادر است، اما می‌تواند در اثر مصرف مقادیر زیاد سفیده تخم مرغ خام (به دلیل وجود پروتئین آویدین که مانع جذب بیوتین می‌شود)، اختلالات ژنتیکی نادر، یا سوءتغذیه شدید رخ دهد. علائم کمبود آن می‌تواند شامل مشکلات پوستی، ریزش مو، شکنندگی ناخن‌ها، خستگی و علائم عصبی باشد. پختن مواد غذایی حاوی بیوتین، مانند تخم مرغ، به بهبود فراهمی زیستی آن کمک می‌کند.